Selâhaddîn Eyyûbî’nin fıkhî faaliyetleri bağlamında sünnî akîdeyi yayma çabası-Kürtlerin şâfiîleşmesindeki rolü

Abstract

Selâhaddîn Eyyûbî (v. 589/1193), Sünnî akîdeyi yaymak ve Şiî akîdeyle mücâdele etmek için gayret göstermiş ve bu amaç doğrultusunda tedricî birtakım faaliyetlerde bulunmuştur. Bu tedricî faaliyetleri kapsamında “Tekke/Hânikâh”, “Dâru’l-Hadîs”, “Dâru’l-Kur’ân”, “Vakıf Kurumu”, “Kadılık Teşkilatı” ve “Medrese” gibi birçok alternatif eğitim müesseseleri inşa etmiştir. Selâhaddîn Eyyûbî’nin Sünnî akîdeyi yayma politikasının en önemli yansıması, “onun fıkha dair yürüttüğü faaliyetleridir”. Bu faaliyetlerin kapsamına onun “fıkıh ilmine verdiği önem ve destek”; bu ilmin tedris edildiği “medreseler”; bu ilmi temsîl eden “fakîhler” gibi konular girmektedir. Söz konusu faaliyetler, toplumun mezhepsel bir takım değişim ve dönüşümlere uğramasına sebep olmuştur. Bu değişim ve dönüşümlerin, Kürtlerin Şâfiîleşmesi sürecine etkisi merak konusudur. Tebliğimizde genelde, Selâhaddîn Eyyûbî’nin Sünnîliği yayma politikasının fıkhî yansımaları; özelde ise Kürtlerin Şâfiîleşmesindeki rolü saptanmaya çalışılacaktır.