Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu Öğrencilerinin Bazı Değişkenlere Göre Yalnızlık Düzeylerinin İncelenmesi

Abstract

Bu çalışmada, algılanan refah seviyesi ve bazı değişkenler kapsamında Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu öğrencilerinin yalnızlık düzeylerinin araştırılması amaçlanmıştır. Betimsel araştırma modelindeki çalışmanın örneklem grubunu Siirt Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu’nda farklı bölümlerde (Öğretmenlik, Antrenörlük ve Spor Yöneticiliği) öğrenim görmekte olan yaş aralığı 17-30 yaş olan toplamda 600 (326 Kadın, 274 Erkek) öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada,veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu ve ”Yalnızlık Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler ve güvenirlik analizlerinin yanı sıra, bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü varyans analizi One-Way ANOVA ve pearson korelasyon analizinden yararlanılmıştır. Cinsiyet ve yaş değişkeni kapsamında incelenen yalnızlık düzeyi Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu öğrencileri örnekleminde istatistiki açıdan anlamlı bir farka işaret etmemiştir. Korelasyon analizi sonucunda katılımcıların yalnızlık düzeylerinin algılanan refah seviyesi ve algılanan boş zaman yeterliliği ile negatif yönlü bir ilişkisi olduğu sonucuna ulaşılmış ve yalnızlık ile algılanan refah seviyesi arasında istatistiki olarak anlamlı fark tespit edilmiştir (r= -0.175 p Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu öğrencilerinin yalnızlık düzeylerinin incelendiği bu çalışmanın sonuçları, cinsiyet ve yaş değişkeni kapsamında özelliğin farklılaşmadığını ancak algılanan refah seviyesi ile yalnızlık düzeyinin negatif yönlü anlamlı bir ilişkisi olduğunu göstermiştir.