Cahit Sıtkı Tarancı’nın Eserlerinde Masalın İşlevi

Abstract

Bu çalısmada, masalın Cahit Sıtkı’nın eserlerindeki yeri incelenmistir. Bu amaçla eserlerdeki masal unsurlarının kullanım sıklığı ve islevleri tespit edilmistir. Masalın Cahit Sıtkı’nın edebî anlayısının sekillenmesinden, siir ya da hikâyelerinin konu seçimine kadar birçok açıdan onu etkilediği görülmüstür. Sair, sanatını olustururken çocukluk hatıralarının kendisine sunduğu masal izleklerinden yararlanmıstır. O, “Abbas” adlı hikâye ve siirinin konusunu, çocukluğunda dinlediği bir masaldan ilham almıstır. “Kırkıncı Oda” siirini, aynı adlı bir masaldan yararlanarak kurgulamıs; “kırkıncı oda” motifiyle siirinin ana eksenini olusturmustur. Siirleri, hikâyeleri ve mektuplarıyla “kendi beni”ni anlatan sanatkâr, çocukken dinlediği masallara ve bu masalların motiflerine yaslanarak adeta kendi masalını yazmıstır. “Sihirli seccade”, “kırkıncı oda”, “üvey anne”, “dev”, “cüce”, “kırk harami” gibi masal motiflerini, eserlerinde bir harç malzemesi olarak kullanmıs ve zengin çağrısımlı imajlar olusturmustur. Kısacası, sanatçının çocukluk hatıralarını süsleyen masallar, onun eserlerinin, özellikle de siirlerinin yapı tası olmustur. Hayatın geçiciliğini acı bir sekilde duyumsayan, ancak bu durumu içine sindiremeyen sanatçı, masalsı bir dünyaya sığınma gayretini eserlerinde sıklıkla terennüm etmistir.