TİP 1 DİYABETLİ PEDİYATRİK HASTALARDA EKOKARDİYOGRAFİK ERKEN DİYASTOLİK DEĞİŞKLİKLER

Abstract

Amaç: Tip 1 diyabetli (T1DM) pediatrik hastalarda konvansiyonel ve doku Doppler ekokardiyografiyi kullanarak sol ventriküler sistolik ve diyastolik fonksiyonu değerlendirmek ve seçilmiş ekokardiyografik parametreler ile serum tümör nekroz faktör-alfa (TNF-α) düzeyleri arasındaki ilişkileri araştırmaktır. Yöntem: Bu prospektif kesitsel karşılaştırmalı çalışmaya, T1DM’li 31 çocuk ve ergen ile yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş 31 sağlıklı kontrol dahil edildi. T1DM grubunda medyan hastalık süresi 2,4 yıldı. Doku Doppler değerlendirmesi izovolümik kasılma ve gevşeme süreleri, ejeksiyon süresi (ET), miyokardiyal performans indeksi (MPI) ve E/Em oranını içeriyordu. Zaman aralıkları ayrıca dinlenim kalp hızı kovaryat olarak kullanılarak kovaryans analizi ile değerlendirildi. Bulgular: Gruplar yaş ve antropometrik özellikler açısından benzerdi. Dinlenim kalp hızı T1DM grubunda daha yüksekti (p=0,023), buna karşın konvansiyonel sistolik parametreler gruplar arasında benzerdi. Düzeltilmemiş analizlerde septal, lateral ve triküspit ET daha kısa, lateral MPI ise T1DM grubunda daha yüksekti; ancak kalp hızı için düzeltme sonrasında bu farklılıkların hiçbiri istatistiksel olarak anlamlı kalmadı (tüm p>0,05). Lateral E/Em oranı T1DM grubunda hafif derecede daha yüksekti (p=0,013), ancak değerlerin çoğu yayımlanmış pediatrik referans sınırları içinde yer aldı. TNF-α konsantrasyonları gruplar arasında farklı değildi (p=0,964). Keşifsel analizlerde, seçilmiş diyastolik göstergeler ile HbA1c ve diyabet süresi arasında zayıf-orta düzeyde ilişkiler saptandı. Sonuç: Nispeten kısa süreli T1DM’si olan çocuk ve ergenlerde konvansiyonel sistolik fonksiyon korunmuştu ve kalp hızı için düzeltilmiş doku Doppler zaman aralıkları belirgin miyokard disfonksiyonunu düşündürmedi. İzole lateral E/Em farklılığı ve keşifsel korelasyonlar, klinik anlamları belirsiz olduğundan dikkatle yorumlanmalıdır.