Kur’ân-ı Kerim Tilâvetinin Keyfiyeti “Mollâ Halîl es-Si‘irdî Örneğinde”

Abstract

Makale, Mollâ Halîl es-Si’irdî’nin manzûm beyitler şeklinde irad ederek şerh ettiği “Şerhu diyâi basîrati kalbi’larûf fî’t-tecvîdi ve’r-resmi ve ferşi’l-hurûf” adlı eseri ekseninde Kur’ân tilâvetinin keyfiyeti konusunu incelemektedir. İçerik açısından makale, Kur’ân okumada takip edilmesi gereken âdâb, Kur’ân’ı tecvîdli okumanın Hükmü, ses/makam ve tilâvetin manevi boyutu gibi meseleleri ele almaktadır. Esasında bu gibi konuları, Kur’ân okuma âdâbına ve tecvîd ilmine yönelik telif edilmiş eserlerde bulmak mümkündür. Ancak makale açısından bu konuyu önemli kılan temelde iki husus bulunmaktadır. Birincisi; Kırâat ve Tecvîd literatürü açısından İslam dünyasında tecvîdin manzûm olarak işlendiği dört temel metinden biri olması ve Anadolu’da yazılmış olan bu eserin şimdiye kadar hem Türkiye akademiyâsında hem de medrese çevrelerinde incelenmemiş olmasıdır. İkincisi; yaklaşık iki asır önce es-Si’irdî’nin kaleme aldığı bu eser, yakın döneme kadar oluşmuş şark medrese geleneğinin ders müfredatı açısından sahip olduğu konumdur. Çünkü medrese ders müfredatında Kur’ân tilâvetine dair herhangi bir eser okutulmamaktadır. Dolayısıyla araştırmamız, bu iki noktaya bir nebze de olsa katkı sunmayı amaçlamaktadır.