Spor Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinde Boş Zaman Motivasyonunun Etkinlik Doyumu ve Rekreasyonel Akış Deneyimi Üzerindeki Etkisi

Abstract

Bu araştırma, spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin boş zaman motivasyonunun, etkinlik doyumu ve rekreasyonel akış deneyimi üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. İlişkisel tarama modelinde tasarlanan çalışmanın örneklemini, 2025-2026 akademik yılı güz döneminde Balıkesir Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören 103’ü (%45) kadın ve 126’sı (%55) erkek olmak üzere toplam 229 öğrenci oluşturmaktadır. Veriler, Demografik Bilgi Formu, Boş Zaman Motivasyon Ölçeği, Etkinlik Doyumu Ölçeği ve Rekreasyonel Akış Deneyimi Ölçeği ile toplanmıştır. Analizlerde betimsel istatistiklerin yanı sıra Bağımsız Örneklemler t-Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA), Pearson Korelasyon ve Regresyon analizleri kullanılmıştır. Bulgular, kadın öğrencilerin boş zaman motivasyonu, etkinlik doyumu ve rekreasyonel akış deneyimi düzeylerinin erkek öğrencilere kıyasla daha yüksek olduğunu göstermektedir. Ayrıca, düzenli rekreatif aktivitelere katılmayan öğrencilerin bu değişkenlerde daha yüksek puanlar aldığı, haftalık boş zaman süresi arttıkça motivasyon, doyum ve akış deneyiminin yükseldiği tespit edilmiştir. Boş zaman motivasyonu ile etkinlik doyumu ve rekreasyonel akış deneyimi arasında yüksek düzeyde pozitif ilişkiler bulunmuş, motivasyonun, etkinlik doyumunun %50’sini, rekreasyonel akış deneyiminin ise %49,4’ünü açıkladığı belirlenmiştir. Sonuç olarak, spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin boş zaman motivasyon düzeylerinin hem etkinlik doyumu hem de rekreasyonel akış deneyimi üzerinde anlamlı bir etkisi olduğu görülmektedir.