Opti-MEM® temelli oosit matürasyonu ve evreye özgü glikoz takviyesinin koyun embriyolarının in vitro gelişimi üzerine etkileri

Abstract

Koyunlarda in vitro embriyo üretimi, yetersiz in vitro matürasyon (İVM) ve kültür koşulları nedeniyle kısıtlı kalmaktadır. Bu çalışmada, Opti-MEM®'in alternatif bir İVM ortamı olarak kullanılabilirliği ve aşamalı glikoz takviyesinin embriyonik gelişim ile blastosist kalitesi üzerine etkileri araştırıldı. Mezbaha kaynaklı ovaryumlardan elde edilen kumulus-oosit kompleksleri, hormon ve serum içeren TCM-199 veya Opti-MEM® ortamında 24 saat matüre edildi. İn vitro fertilizasyonun ardından embriyolar, iki farklı glikoz stratejisi uygulanan amino asit içeren sentetik ovidukt sıvısı (SOFaa) ortamında kültüre edildi: glikossuz ortamdan 1,5 mM glikoza geçiş (G0→G1,5) veya 1,5 mM'den 3,0 mM'e geçiş (G1,5→G3,0). Embriyonik gelişim 8. güne kadar izlendi; blastosist kalitesi, iç hücre kitlesi ve trofektoderm hücrelerinin diferansiyel boyanmasıyla değerlendirildi. Nükleer matürasyon oranları gruplar arasında benzer bulundu; metafaz II oranları TCM-199 ve Opti-MEM® gruplarında sırasıyla %74,62 ve %66,66 olarak saptandı (p>0,05). Embriyonik gelişim hem İVM ortamından hem de glikoz takviye stratejisinden anlamlı düzeyde etkilendi. G1,5→G3,0 protokolü üstün blastosist oluşumu ve kalitesi sağladı; en yüksek blastosist oranı ve iç hücre kitlesi hücre sayısı TCM-199 grubunda elde edildi (p<0,05). Erken dönem glikoz eksikliği blastosist verimini olumsuz etkiledi; bu etki Opti-MEM® kaynaklı embriyolarda daha belirgin gözlemlendi. Sonuç olarak, Opti-MEM® koyun oositlerinde nükleer matürasyonu TCM-199 ile karşılaştırılabilir düzeyde destekledi; ancak optimum blastosist gelişimi, matürasyon ortamına uygun aşamalı glikoz takviyesi gerektirdi.