Tip-2 Diyabetli Bireylerde Kendini Damgalamanın Benlik Saygısı ve Tedavi Uyumuna Etkisi: Türkiye’nin Güneydoğusunda Bir Örnek

Abstract

Giriş: Çalışmanın amacı, Tip-2 diyabetli bireylerde kendini damgalamanın benlik saygısı ve tedavi uyumuna etkisini incelemektir. Yöntem: Tanımlayıcı ve ilişkisel olarak yapılan bu çalışma, Türkiye’nin güneydoğusunda bulunan bir hastaneye başvuran tip 2 diyabet hastalarıyla yapılmıştır. Çalışma, Haziran-Aralık 2022 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemi ise çalışmaya katılmayı kabul eden 172 hastadan oluşmaktadır. Verilerin toplanmasında, Katılımcı Tanıtıcı Anketi, Kendini Damgalama, Rosenberg Benlik Saygısı ve Morisky Uyum ölçek formları kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmada, hastaların kendini damgalama, benlik saygısı ve tedavi uyumu puan ortalamaları sırasıyla 51.16±15.41, 17.84±3.31 ve 5.66±2.25 olarak saptanmıştır. Bireylerin mesleğe göre kendini damgalama bilişsel alt boyutu, hastalık süresine göre ilaç uyumu ve ailede diyabet öyküsüne göre benlik saygısı ve ilaç uyumu puan ortalamaları arasında fark istatistiksel olarak önemli olduğu bulunmuştur (p<0.05). Bireylerin kendini damgalama ile benlik saygısı ve tedaviye uyum puan ortalamaları arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur (p<0.05). Sonuç: Hastaların kendini damgalama ve benlik saygısının orta düzeyde, tedaviye uyumu ise düşük düzeyde olduğu saptanmıştır. Hastaların kendini damgalama düzeyi arttıkça benlik saygısı ve tedaviye uyum düzeylerinde azalma olduğu tespit edilmiştir.