Temel tasarım eğitiminde heykel tabanlı bir öğrenme deneyimi: Peyzaj mimarlığı öğrencileri üzerine bir durum çalışması

Abstract

Bu çalışma, peyzaj mimarlığı eğitiminde Temel Tasarım dersi kapsamında uygulanan heykel (yontu) temelli bir stüdyo pratiğini incelemektedir. Araştırma, tasarım başarısını doğrudan ölçmeyi amaçlamak yerine, uygulamaya dayalı bu öğrenme sürecinin öğrencilerin temel tasarım ilkelerini kavrama düzeyleri ve mekânsal algı gelişimleri üzerindeki etkilerini değerlendirmeyi hedeflemektedir. Bu çalışma, Siirt Üniversitesi Ziraat Fakültesi Peyzaj Mimarlığı Bölümü’nde 2023-2024 Eğitim-Öğretim yılı güz yarıyılında açılan Temel Tasarım dersine kayıtlı 15 birinci sınıf lisans öğrencisiyle gerçekleştirilen bir vaka çalışmasına dayanmaktadır. Veriler, öğrenciler tarafından üretilen yontu maketleri ve yapılandırılmış anket formu aracılığıyla elde edilmiştir. Elde edilen veriler betimsel istatistik yöntemleri kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular, öğrencilerin tasarım süreçlerinde özellikle vurgu, denge ve uygunluk gibi temel tasarım ilkelerini ön plana çıkardıklarını göstermektedir. Bununla birlikte, bu eğilimler belirli bir öğrenme bağlamı içerisinde ortaya çıkan örüntüler olarak değerlendirilmiştir. Çalışma, heykel temelli uygulamaların deneyimsel öğrenme süreçlerini desteklediğini ve öğrencilerin soyutlama becerileri ile mekânsal düşünme kapasitelerine katkı sağlayabileceğini ortaya koymaktadır. Araştırmanın sınırlı örneklem büyüklüğüne dayanması ve verilerin büyük ölçüde öğrenci öz değerlendirmelerine dayanması, bulguların yorumlanmasında dikkate alınması gereken metodolojik sınırları işaret etmektedir. Bu yönüyle çalışma, genellenebilir sonuçlar üretmekten ziyade, peyzaj mimarlığı tasarım eğitiminde uygulamaya dayalı öğrenme süreçlerine ilişkin bağlamsal ve pedagojik bir değerlendirme sunmaktadır.