Yeşil tahvil ile geleneksel tahvil arasındaki ilişkinin incelenmesi

Abstract

Yeşil finans, çevresel fayda sağlayan projelerin desteklenmesini amaçlayan finansal bir yaklaşım olup sürdürülebilir finansın temel bileşenlerinden biridir. Sürdürülebilir finans; ekonomik getirinin yanı sıra çevresel ve sosyal etkileri de dikkate alan bütüncül bir finansal sistem anlayışını ifade etmektedir. Bu çerçevede yer alan yeşil tahviller, ihraç edilen fonların yalnızca çevre dostu projelerde kullanılmasını şart koşan özel nitelikli borçlanma araçlarıdır. Buna karşın geleneksel tahviller, fon kullanım alanı açısından herhangi bir çevresel sınırlandırma içermeyen klasik borçlanma araçlarıdır. Çevresel fayda üreten projelerin finansmanında kullanılan yeşil tahviller, sürdürülebilir kalkınma hedeflerinin gerçekleştirilmesinde kritik bir rol üstlenirken; geleneksel tahviller finansal getiri odaklı klasik borçlanma araçları olarak varlığını sürdürmektedir. Çalışmada geleneksel tahviller ile yeşil tahvil arasındaki ilişki incelenmiştir. Geleneksel tahvilleri temsilen G7 Ülkeleri (ABD, Kanada, Almanya, Fransa, İtalya, Japonya, Birleşik Krallık) ve Türkiye verileri kullanılmıştır. Yeşil tahvili temsilen ise S&P yeşil tahvil endeksi kullanılmıştır. Veri seti, 2018-2025 tarihleri aralığındaki aylık verilerden oluşmaktadır. Yöntem olarak ARDL Sınır Testi kullanılmıştır. Bulgular, Japonya'da yeşil tahvillerin geleneksel tahviller üzerinde pozitif ve anlamlı bir uzun dönem etkisine sahip olduğunu; İtalya'da ise etkinin negatif olduğunu göstermiştir. Buna karşılık ABD, Kanada, Almanya ve Fransa'da uzun dönem ilişkisi anlamlı bulunmamıştır. Kısa dönem sonuçları ise özellikle volatilitesi yüksek ülkelerde piyasa tepkilerinin daha güçlü olduğunu ortaya koymuştur.

Green finance is a financial approach aimed at supporting projects that provide environmental benefits and is a fundamental component of sustainable finance. Sustainable finance represents a holistic understanding of the financial system that considers environmental and social impacts as well as economic returns. Within this framework, green bonds are special debt instruments that require the issued funds to be used only in environmentally friendly projects. In contrast, traditional bonds are classic debt instruments that do not contain any environmental restrictions in terms of fund usage. Green bonds, used to finance projects that generate environmental benefits, play a critical role in achieving sustainable development goals, while traditional bonds continue to exist as classic debt instruments focused on financial returns. This study examines the relationship between traditional bonds and green bonds. Data from G7 countries (USA, Canada, Germany, France, Italy, Japan, UK) and Türkiye are used to represent traditional bonds. The S&P green bond index is used to represent green bonds. The dataset consists of monthly data from 2018 to 2025. The ARDL Bounds Test was used as the method. The findings showed that green bonds had a positive and significant long-term effect on traditional bonds in Japan, while the effect was negative in Italy. In contrast, the long-term relationship was not significant in the US, Canada, Germany, and France. Short-term results revealed that market reactions were stronger, particularly in countries with high volatility.