Örgütsel sosyalleşme ve Türk eğitim sisteminde örgütsel sosyalleşme süreci

Abstract

Örgütsel sosyalleşme, örgütün değer ve normlarının örgüte yeni katılan işgörene aktarılarak, örgütte oynayacağı rollerin ona öğretilmesi sürecidir. Bir tür öğrenme süreci olan sosyalleşme yoluyla, bireyin grup normlarını öğrenip bunlara uyması, böylelikle sosyal düzenin korunması sağlanır. Örgüte yeni katılan işgörenlerin etkili bir örgütsel sosyalleşme süreci geçirmeleri; kendileri ile seçtikleri işler arasında uyuşma olması, işlerine ve iş ortamlarına kolayca uyum sağlamaları, işlerinde üretken, doyum sağlayıcı olmaları, sağlıklı bir kariyer elde etmeleri ve işte mutlu olmaları açısından önemlidir. Bu çalışmada Türk Eğitim Sisteminde sosyalleşme sürecinin nasıl işlediği ve bu konuda yaşanan temel sorunların neler olduğu çözümlenmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda sisteme yeni katılan öğretmenlere Türk Eğitim Sistemi’nin örgütsel değer ve normlarının aktarılması, böylelikle sisteme uyum göstermeleri için uygulanan temel sosyalleşme etkinlikleri eleştirel yönden değerlendirilmiştir. Türk Eğitim Sisteminde, sosyalleşme bağlamında benimsenen fonksiyonalist yaklaşım gereği, örgüte yeni katılan tüm bireylere yönelik standartlaşmış, belli sürelerle kısıtlı ve çok işlevsel olmayan eğitim programları ile yetinildiği vurgulanmıştır.