Mekânın Normaline Uymak ya da Uymamak İşte Bütün Mesele Bu: Dönüşüm Öyküsü’nün Nitel Analizi

Abstract

Mekânların normalleri onların kimliklerini meydana getirmektedir. Mekânların normallerinin kişinin normali haline gelmesi ise bireylerin ya da nüfus gruplarının yer kimliğini oluşturmaktadır. Yer kimliği sosyomekânsal düzen açısından önemlidir. İnsanlar genel olarak doğup büyüdükleri yerin normallerini kendi normalleri yaparak yer kimliklerini inşa etmektedirler. Ancak bazı bireyler hayatlarının bir döneminde kimliksel dönüşüm yaşayarak bazı konularda doğup büyüdükleri yerin normallerine uymayı bırakmaktadır. Çalışma, bireyin kimliksel dönüşümü ile sosyomekânsal dönüşüm arasındaki ilişkiyi Kafka’nın Dönüşüm Öyküsü’nü analiz ederek ortaya koymayı amaçlamaktadır. Yöntem olarak nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi kullanılmıştır. Çalışmanın bulguları kısaca, kimliksel olarak dönüşmüş bireyler başkalaştıktan sonra hayatlarını geçirdikleri mekâna yabancılaşmakta, devlet/iktidar ve toplumun ölümüne neden olabilecek birer tehdit olarak algılanmaktadır. Bu yüzden sınırlı bir alanda hayatlarına devam etmelerine izin verilmektedir. Dönüşmüş bireyler iletişim kuramadıkları için yabancılaşma durumu kalıcı hale gelmektedir. Dönüşmüş bireyin ölümü ile sosyomekânsal düzene karşı tehdit ortadan kalkmakta ve mekân normaline geri dönmektedir. Aynı zamanda süreç başkalaşmış bireyin yerini alacak yeni kişiler de üretmektedir, bu şekilde sosyomekânsal düzen devam etmektedir.