“TUHAF BİR ZULÜM”: RUMELİ COĞRAFYASINDA MÜSLÜMANLARA KARŞI BİR TAHKİR VE TAHRİK ARACI OLARAK DOMUZUN KULLANILMASI (1896-1908)

Abstract

XIX. yüzyılın sonları, Osmanlı Devleti’nin hâkimiyet sahası içerisinde yer alanbirçok bölgede muhtelif nedenlerle ortaya çıkan isyanlara ve iç karışıklıklara şahitolmuştur. Özellikle Rumeli coğrafyasında başta Avusturya ve Rusya olmak üzereBüyük Güçler tarafından kışkırtılan farklı milliyetlere mensup gayrimüslim unsurlarınekonomik, sosyal, siyasî ve dinî birtakım saiklerle karışıklıklar çıkarttıkları ve buolaylar esnasında zaman zaman Müslüman halkla karşı karşıya geldikleri olmuştur.Bölgede karışıklık çıkarmak isteyenlerin başvurdukları en kestirme yollardan biri, diniunsurların kullanılarak tarafların birbirlerini tahkir ve tahrik etmesi olmuştur.Müslümanlara karşı kullanılan tahrik ve tahkir araçlarından biri domuz olmuştur. İslamdinince Müslümanların tüketmesi yasaklanan domuz, Müslümanlara ait mabetler ileçeşme ve su kuyularına et parçalarının ve başının bırakılması; bırakıldığı yerlerinduvarlarına kanıyla haç çizilmesi şeklindeki uygulamalarla Müslümanlara karşı biraşağılama ve kışkırtma aracı olarak kullanılmıştır. Bu çalışmada 1896 yılından 1908yılına kadar geçen süre zarfı içerisinde Rumeli coğrafyasında Müslümanları veHıristiyanları karşı karşıya getirmek amacıyla bir tahkir ve tahrik aracı olarak domuzunnasıl kullanıldığı ve çıkan olayların seyrinin nasıl geliştiği hakkında bilgiler verilerekbirtakım değerlendirmeler yapılmıştır.