Hukukçu Yazarın Metindeki Varlığı: Juli Zeh ve Oyun Dürtüsü

Abstract

Edebiyat tarihi boyunca sıkça karşılaşılan hukukçu yazarlar, Alman dilinde ve edebiyat geleneğinde “Dichterjurist” kavramını doğurmuştur. Hukuk formasyonuna sahip bu edebiyatçılar veya edebiyat formasyonuna sahip bu hukukçular, iki disiplini çeşitli boyutlarda bir araya getirmiş ve getirmektedirler. Kimi zaman E. T. A. Hoffmann ölçüsünde, kimi zaman Franz Kafka boyut ve felsefesinde, kimi zaman da Bernhard Schlink, Ferdinand von Schirach ve Juli Zeh güncelliğinde iki disiplin arasında multi ve interdisipliner bir alan ortaya çıkmıştır. Özellikle çağdaş Alman edebiyatı çerçevesinde bakıldığında, son döneme ait Dichterjuristlerin, sahip oldukları hukuk formasyonunu bilinçli olarak metinlerine hasrettikleri görülmektedir. Metnin yaratıcısı olarak yazar adeta metinde vardır ve Dichterjurist olduğunu okura hissettirmektedir. Bu çalışma, Juli Zeh’in, Oyun Dürtüsü romanında hukukçu yazar/Dichterjurist olarak varlığını irdelemektedir. Ada ve Alev’in iki genç öğrenci olarak, oyun dürtüsüyle başlattıkları ve ceza davası ile sonuçlanan bir süreç içerisinde, kanun, hukuk ve adaletin oluşturduğu bir sistematiği, yazarın ne kapsamda ve hangi yaklaşımla ele aldığını sorgulamaktadır. Romanın yazarı olarak Juli Zeh’in dışında kurmaca katmanda, yargılamayı mahkeme hükmü formatı dışında yazma ve okura aktarma kararı alan anlatıcı, yargılamayı yöneten yargıcın kendisidir. Dolayısıyla, sadece gerçek düzleminde değil, kurmaca düzlemde de bir Dichterjurist söz konusudur. Bu olgudan hareketle, hukukçu yazarın metinde somut varlık gösterdiği hipotezine paralel olarak bu çalışma, hukuk formasyonuna sahip yazarın, hukuk sistematiğine dair bilgisini ne ölçüde ve hangi yaklaşımla edebi bir metne yansıttığını ortaya koymayı amaçlamaktadır.