MEKÂN VE PANDEMİ: DEĞİŞEN ROLLER VE DÖNÜŞEN EVİN HALLERİ

Yaşanan her toplumsal kırılma kendi mimarisini ve mekânını yaratır. Özellikle deprem, savaş, salgın gibi toplumsal alt üstlerin yaşandığı süreçlerde bu durum daha belirgin ve daha hızlıdır. Son iki yıldır ülkemizi ve tüm dünyayı etkisi altına alan Covid-19 küresel salgını da kendi mekânını yaratım süreci içerisindedir. Bu durum ise içerik, işlev ve fiziksel bakımdan önceki dönemlerden ayrılan pandemi mimarinin ortaya çıkarması ile sonuçlanmıştır. Yeni dönem mimarisi olarak betimlenen bu mekânsal bakış açısı, ekonomik sermayeye bağlı olarak bireyin sahip olduğu sembolik sermaye öğeleri aracılığıyla kendini inşa etmektedir. Bu yüzden, elinizdeki bu çalışmanın ilk amacı salgın döneminde mekân tasarımlarımızın belirlenmesinde ve mekân algımızın değişmesinde belirleyici olan etkenleri irdelemektedir. Her tarihsel süreç kendi mimarisini ürettiği gibi bireyin mekâna yaklaşımını ve mekan algısını da şekillendirmektedir. Bu çerçevede, elinizdeki çalışma, salgın ile birlikte bireyin kente ve konuta/eve bakışının ne düzeyde değiştiği ortaya koymaktadır. Öte yandan pandemi ile birlikte alınan kararlar ve uygulanan kısıtlamalar sonucunda evde daha fazla vakit geçirmeye başlayan bireylerin yaşadıkları konutları nasıl ve neye göre tasarladıkları, karar süreçlerine etkileyen etkenlerin neler olduğu sorusuna cevap aranmaktadır.