Savaş Anlatılarında Kadın Tanıklığının Güvenirlik Açığı: Pat Barker’ın The Women of Troy ve Kristin Hannah’ın The Women Romanlarında Epistemik Haksızlık

Bu makale, tarihsel kurgu niteliğinde İngiliz ve Amerikan kadın yazarlar tarafından kaleme alınmış iki romanı karşılaştırmalı olarak incelemektedir: Pat Barker’ın The Women of Troy (2021) ve Kristin Hannah’ın The Women (2024). 21. yüzyıla ait edebî söylemin dışlanmış tarafında kalan marjinalleştirilmiş kadın savaş deneyimlerini merkeze alan bu eserler, Miranda Fricker’ın epistemik adaletsizlik kuramı çerçevesiyle incelenmiştir. Her iki roman da kadın savaş tanıklığının sistematik biçimde değersizleştirilmesini açığa çıkarmaktadır. Yazarlar, “konuşmanın erkeklerin işi” olduğuna direniş göstererek kadın karakterleri merkeze almakta ve erkek merkezli savaş edebiyatını dönüştürmeye çalışmaktadır. Barker’ın mitik yeniden yazımı ile Hannah’ın tarihsel romanı, feminist epistemolojik çatı altında aynı sorunda birleşmektedir. Savaş tanığı kadınlar, hem tanıksal haksızlık hem de hermenötik haksızlık nedeniyle deneyimlerini ifade edememekte; ifade ettiklerinde ise inandırıcı bulunmamaktadır. Eserlerde kadın karakterlerin deneyimlediği susturulma, etiketlenme, dışlanma ve marjinalleştirilme ile epistemik direniş sahneleri, karşılaştırmalı edebiyat yöntemiyle incelenmiştir. Bu çalışma, çağdaş savaş edebiyatının epistemik adalet bağlamında yalnızca savaş hakkında ne bildiğimizi değil, kimin bilme otoritesine sahip olduğunu da yeniden yapılandırdığını göstermektedir.