Malzeme Ayak İzinin Belirleyicileri Olarak Dijitalleşme ve Finansal Gelişme: Gelişmekte Olan Ülkelerden Kanıtlar

Abstract

Bu çalışmaSTIRPAT modeli çerçevesinde 2000-2023 döneminde 27 gelişmekte olan ülkede dijitalleşme ve finansal gelişmenin kişi başına malzeme ayak izi üzerindeki etkilerini ampirik olarak incelemektedir. ÖrneklemDünya Bankası sınıflandırmasına göre gelişmekte olan ekonomiler olarak tanımlanan ve analiz dönemi boyunca eksiksiz veriye sahip ülkelerden oluşmaktadır. Küreselleşen ekonomilerde çevresel baskının daha kapsamlı bir göstergesi olması nedeniylekarbon emisyonları yerine tedarik zincirleri boyunca toplam kaynak kullanımını yansıtan tüketim temelli bir gösterge olan malzeme ayak izi bağımlı değişken olarak kullanılmıştır. Uzun dönem katsayılarıyatay kesit bağımlılığı ve eğim heterojenliğini dikkate alan Dinamik Ortak Korelasyonlu Etkiler Ortalama Grubu (DCCE-MG) tahmincisi ile elde edilmiştir. Koşullu medyan tahminleri bootstrap MM-QR yöntemiyle elde edilmiştir. Daraltılmış modele dayanan ek analizler ayrıca sunulmuştur. Kontrol değişkeni olarak kullanılan ticaret açıklığı ile ticaret dengesiher iki tahmincide de negatif ve istatistiksel olarak anlamlıdır. Buna karşılık kişi başına gelirenerji yoğunluğukentleşme ve finansal derinlik yalnızca MM-QR tahminlerinde pozitif ve anlamlıdır. Negatif MM-QR katsayısıdijitalleşmenin koşullu medyanda daha düşük bir malzeme ayak iziyle ilişkili olduğunu göstermekte ve dijital altyapı gelişiminin gelişmekte olan ekonomilerde kaynak verimliliğini destekleyebileceğine işaret etmektedir. Sonuçlargelişmekte olan ülkelerde çevresel baskı belirleyicilerinin heterojen bir yapıya sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Buna göre dijital dönüşümkurumsal kapasite ve enerji dönüşümüne ilişkin politika önceliklerinin ülke koşullarına göre belirlenmesi gerekmektedir.