Hz. Peygamber’in tebliğ dili ve bunun Kur’ânî temelleri

Abstract

Allah insanları dünyada başıboş bırakmamış; onlara peygamberleri aracılığıyla dünyada nasıl ve ne şekilde yaşayacaklarına dair ilkeler göndermiştir. İnsanlar her ne zaman bu ilkelerden sapsalar, Allah onlara elçileri vasıtasıyla gerçeği öğretmiş ve hak yolu yeniden tanımlayarak insanları hak ve hakikate tabi olmaya davet etmiştir. Allah insanlara hak ve hakikati öğrettiği gibi peygamberlerine de ilahi gerçekleri içerisinde barındıran dini, kullarına tebliğ etme metotlarını öğretmiştir. İnsanlık tarihi boyunca tüm peygamberlerin yaptıkları, Allah’ın insanları hakka çağırmasına aracılık etmek ve insanlara rehberlik yapmaktır. Tüm peygamberler bu görevin sorumluluğunu taşımış, insanlara Allah’ın dinini tebliğ etmiş ve görevlerini hakkıyla yerine getirmişlerdir. Bunu yaparken kullandıkları üslup ve metot ise insanlar arasındaki ilişkileri düzenleme hususunda önemli bir örnek olarak daha sonrakilere intikal etmiştir. Hz. Peygamber’in tebliğ görevindeki başarısının sırları çeşitli ayetlerde ortaya konmuş ve bazı ayetler ile de tebliğinin başarılı olması için Allah’ın tavsiyeleri ulaştırılmıştır. Bu ilkeler Hz. Peygamber’in tebliğ görevini başarıyla tamamlamasını sağladığı gibi kendinden sonrakilerin de Hz. Peygamber’den devraldıkları tebliğ görevini başarıyla yerine getirmelerine yardımcı olacaktır. Bu makalede Hz. Peygamber’in Risâlet görevini ifa ederken kullandığı tebliğ dili, Kur’an ayetleri ve Hz. Peygamber’in uygulamaları çerçevesinde ele alınacak ve konuyla ilgili Kur’ânî ilkeler ortaya konmaya çalışılacaktır.