Bir Antiroman Denemesi Olarak Latife Tekin’in Zamansız Anlatısı

Abstract

1980 sonrası Türk edebiyatında yazdığı postmodern nitelikteki eserleriyle isminden söz ettiren bir yazar da Latife Tekin’dir. Büyülü gerçeklik, üstkurmaca, şiirsel anlatım, doğa hassasiyeti onun eserlerinin temel özellikleridir. 2022’de yayımlanan Zamansız adlı anlatısında da söz konusu yöntemlere başvuran yazar, birtakım deneysel girişimde bulunur. Okuyucunun yerleşik roman algısında sarsılmalara yol açan Zamansız anlatısı postmodern niteliğinin yanında bir antiroman denemesi olarak ele alınabilir. Temelde antiroman, geleneksel romanın unsularından uzaklaşarak deneysel bir hüviyet gösteren eserler için kullanılan bir kavramdır. Kavramın uzun geçmişi olmasına karşın özellikle Yeni Roman hareketi ve postmodernizmle ilişkilendirildiği görülür. Antiroman roman bir roman türü olmasına rağmen romanı aşma gayreti içindedir. Anlaşılması zor olan antiromanlar, okuyucunun metnin anlamlandırma sürecine dâhil olmasını hedefler. Antiromanda kahramanlar geleneksel romandakinden farklı şekilde kurgulanırlar. Latife Tekin, üstkurmacaya, girift bir olay örgüsüne ve şiirsel anlatıma başvurarak Zamansız anlatısını bir antiroman olarak kurgular. Bu çalışmada öncelikle antiroman kavramı açıklanacak daha sonra Latife Tekin’in Zamansız anlatısında öne çıkan antiroman ile ilgili unsurlar incelenecektir.