Postkolonyal Feminizm Bağlamında Kabuğunu Kıran İnci Romanında Üçüncü Dünya Kadınının Temsili

Abstract

Bu çalışmaNadia Hashimi’nin Kabuğunu Kıran İnci adlı romanını postkolonyal feminizm ve Üçüncü Dünya feminizmi perspektifinden incelemeyi amaçlamaktadır. RomanAfganistan’da kadınların patriyarkal yapı içerisinde maruz kaldığı baskı biçimlerini Rahima ve Shekiba karakterlerinin kuşaklar arası kesişen hikâyeleri üzerinden görünür kılmaktadır. Bununla birlikte Afgan kadın figürünün Batı merkezli söylemlerde sıklıkla “kurtarılması gereken Doğulu kadın” imgesiyle temsil edilmesiromanın ideolojik dolaşımını sorgulamayı gerekli kılmaktadır. Çalışmada Mohanty’nin Batı feminizmine yönelik eleştirileriSpivak’ın “madun” tartışması ve Abu-Lughod’un kurtarıcı söylem eleştirisi temel kuramsal dayanaklar olarak kullanılmıştır. İnceleme sonucunda romanın kadın deneyimini görünür kılarken aynı zamanda Batılı okur için egzotikleştirilmiş bir acı estetiği üretme riskini taşıdığı; dolayısıyla hem direniş anlatısı hem de temsil politikaları açısından ikili bir yapı sergilediği ortaya konulmuştur. Bu çalışmaromanın Afgan kadınlarına yönelik Batılı söylemlere hem nasıl meydan okuduğunu hem de bu söylemleri potansiyel olarak nasıl pekiştirdiğini inceleyerekpostkolonyal feminist teoriye dayalı yakın metin analizi yöntemini kullanmaktadır. Bu bağlamda Kabuğunu Kıran İnciAfgan kadın anlatılarının yalnızca patriyarkal baskı çerçevesinde değilpostkolonyal temsil ilişkileri içerisinde de değerlendirilmesi gerektiğini göstermektedir.