“Şiir” ve “Şair”i Şiir Diliyle Tanımlayan Bir Sanatçı: İsmail Uyaroğlu

Abstract

Platon ve Aristo’dan günümüze, tarihi süreç içerisinde, “şiir” ve “şair” üzerine birçok tanım yapılmış ve poetik görüşler dile getirilmişse de şiire dönük hislerin kalıplara dönüştürülmesi konusunda standart bir bakış açısı geliştirilmemiş; kavramlara ilişkin öznel görüşlerden oluşan formlar, günümüzde dâhi farklılık göstermeye devam etmiştir. Doküman analizi tekniği ve fişleme yönteminin işe koşulduğu bu çalışmada, hâlâ standart bir tanımı yapılamayan “şiir” ve “şair” kavramları üzerine, yaşayan bir değer olan İsmail Uyaroğlu’nun poetikasının birincil kaynağı olduğu düşünülen şiirleri esas alınmış ve sanatçının kavramlara dönük tanım ve kaynakları açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmanın genelinde Uyaroğlu’nun şiirlerinin ve şairliğinin kaynakları ile nitelikleri üzerinde durulmuş; esasen karakterini yansıtan eserlerinde “şiir”e ve “şair”e dönük kavramların birbiri ile tutarlı olduğu ve insana dair her türlü argümanın Uyaroğlu’nun eserlerinde şiirleştirilebildiği görülmüştür. Uyaroğlu’na göre şiir; umuttan, sızıdan, hınçtan, öfkeden, acıdan, çileden, karanlıktan, hüzünden, ölümden beslenen; kanlı, kirli, gececil, tehlikeli, yorgun, kara, lanetli, vahşi, küstah, ses çıkaran bir türdür. O, beslendiği kaynaklarını şiirlerini aracı olarak kullanarak dile getirmiş -kalender, kavgacı, savaşçı, asi, hırçın, diri bakışlı, mücadeleci, dalkılıç, lanetli, sevdası zor, meraklı, azimli, kimi zaman şaşkın, hayvan sever ve yaratıcı- bir şairdir. Sonuç olarak şairin eserlerinden hareketle ilgili kavramlara dönük tanımlarının oluşması aşamasında okurlara ve ilgililere önemli bilgiler ve farklı bakış açıları kazandıracağı da ayrıca düşünülmektedir.