AB Ortak Ulaştırma Politikası Bağlamında Türkiye’nin Uyum Süreci ve Ulaştırma Sektörüne Genel Bir Bakış

Abstract

Küreselleşmenin etkisiyle dünyanın pazar yapısı değişmeye başlamıştır. Bu değişimin sonucu olarak insan vemal hareketliliğinin önündeki engellerin kaldırılması büyük önem arz etmektedir. Bu itibarla etkin bir ulaşımağına sahip olmak, ülke ekonomilerine birçok avantaj sağlamaktadır. Bir ülkenin daha rekabetçi halegelebilmesinin gerekliliklerinden birisi hem üretilen hem de talep edilen mal veya hizmetin hedef pazaraulaşması için ucuz ve hızlı bir ulaşım sistemine sahip olunmasıdır. Bütün ülkelerde olduğu gibi AvrupaBirliği (AB) üyesi ülkeler için de ilgili mal ve hizmetin pazarlara sunulması için güvenilir ulaşımkoridorlarına ve dağıtım noktalarına ihtiyaç duyulmaktadır. Temel amacı bütün iktisadi faktörlerin AB tekpazarında serbest dolaşımını sağlayarak refahı arttırmak olan AB, ortak ulaşım politikaları oluşturmaktadır.Düzenli ve kademeli bir ilerleme kaydeden AB üyesi ülkeler, aynı zamanda bazı ulaşım sorunları ile karşıkarşıya kalmaktadırlar. Bu çalışmada, 1957 Roma Anlaşması’ndan günümüze kadar AB’nin uygulamışolduğu ortak ulaştırma politikalarına ve sistemlerine değinildikten sonra Türkiye’nin özellikle son yıllardakiulaştırma sektöründeki gelişimi ele alınmıştır. Daha sonra AB İlerleme Raporları ışığında Türkiye’nin OrtakUlaştırma Politikası analiz edilmektedir. Bu analizin sonucunda bütün ulaşım modlarında önemli gelişmelersağlandığı ancak AB ülkeleriyle kıyaslandığında gelinen seviyenin yetersiz olduğu sonucuna ulaşılmıştır.Ayrıca karayolu taşımacılığındaki gelişme olumlu gözükse de diğer ulaşım sistemlerinde önemli sorunlar veeksikler tespit edilmiştir.